Travel Storytime στη Σιένα

Χαιρετώ όλους/-ες/-@, Η δημοσίευση δεν είναι ακριβώς guide, αλλά πιο πολύ (horror) story time από ταξίδι που έκανα στην Ιταλία πέρσι. Λοιπόν, αρχικά έμεινα στη Σιένα για μια βδομάδα γιατί συμμετείχα σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα. Όλα έβαιναν καλώς γενικά μέχρι την ημέρα της αναχώρησης….

Η Σιένα, για όσους δεν ξέρουν, είναι κάπου στη μέση της Ιταλίας, κοντά στη Φλωρεντία (μεγάλη μου αγάπη η πόλη αυτή). Εξαιρετικά γραφική, όμορφη και ενδιαφέρουσα. Επιστρέφοντας, είχα κανονίσει να πετάξω από Μιλάνο για Ελλάδα, βραδινή πτήση. Προκειμένου να φτάσω στο Αεροδρόμιο του Μιλανού, θα έπαιρνα 2 τρένα και 1 λεωφορείο. Εγώ λέω τώρα experienced traveler είμαι θα είναι easy peasy lemon squeezy. Που να ξέρα;!

Πρώτη διαδρομή! Σιένα προς Φλωρεντία. Τα ιταλικά τρένα λέγανε γενικά πως δεν ήταν καλά, αργούσαν κ.α. Τίποτα από όλα αυτά δεν μου είχε συμβεί. Ήμουν φουλ Trenitalia lover, αγαπάμε trenitalia! Γενικά ήταν πολύ χαλαρή κατάσταση μπήκα μέσα στο χαλάρωνα, άκουγα τη μουσική μου και περίμενα να ξεκινήσουμε. Περίμενα πέντε περίμενα δέκα, περίμενα είκοσι λεπτά…. ούτε χιλιοστό δεν κουνηθήκαμε. Τότε μας κατεβάζουν από το τρένο…

Τρένο είχαμε που λένε;! Το τρένο δεν έφυγε ποτέ και ούτε μας έφεραν άλλο για να γίνει η διαδρομή. Εκείνη την ώρα άρχισε να παίρνει στροφές το κεφάλι μου και κατάλαβα πως όχι μόνο παίζει να χάσω το τρένο μου, θα έχανα και την πτήση μου άμα δεν εφτανα στη άλλη άκρη της Ιταλίας μέσα σε λίγες ώρες! Τι να κάνω, τι να κάνω, έψαχνα μανιωδώς τρόπους να φύγω από τη Σιένα. Δεν υπήρχε ούτε τρένο, ούτε λεωφορείο. Ήμουν οριακά έτοιμη να καλέσω ταξί που θα μου χρεωνότανε όσο η πτήση μου! Τότε έγινε κάτι πολύ απροσδόκητο!

Όπως ήμασταν όλοι οι επιβάτες μαζεμένοι στο γκισέ για πάρουμε αποζημιώσεις και να δούμε τι θα κάνουμε, μια Ιταλίδα κυρία που θα επιβιβάζονταν στο τρένο προσφέρθηκε να οδηγήσει με αμάξι μέχρι τη Φλωρεντία και να βοηθήσει τέσσερις συνεπιβάτες που χρειάζονταν άμεσα να φύγουν για Φλωρεντία. Δηλαδή, εγώ!! Κάπως έτσι κατέληξε σε ένα αμάξι με έναν Ισραηλινό, ένα ζευγάρι Κινέζων από την Νέα Ζηλανδία και μια Ιταλίδα-Ελβετή στο τιμόνι!

Ήμασταν κάπως λες και βγήκαμε από ανέκδοτο. Ήταν αρκετά άβολα στην αρχή, όμως μετά αρχίσαμε να μοιραζόμαστε τις ιστορίες μας και έσπασε ο πάγος. Καταφέραμε να φτάσουμε στην Φλωρεντία σώοι και αβλαβείς. Φτάσαμε στο σταθμό των τρένων, μέχρι σελφι βγάλαμε για να θυμόμαστε και αποχαιρετιστήκαμε!

Το ζευγάρι και εγώ πηγαίναμε Μιλανό με το ίδιο τρένο. Σύμπτωση. Χωρίζουν οι δρόμοι μας μετά το αποχαιρετισμό νομίζοντας πως δεν θα ξαναβρεθούμε. Φτάνει η ώρα της επιβίβασης και συνειδητοποιούμε πως είμαστε στο ίδιο βαγόνι. Σύμπτωση. Επιβιβάζομαι πρώτη, τακτοποιώ τα πράγματα και κάθομαι στη θέση μου. Στο τρένο υπήρχαν μόνο τραπέζια με τέσσερις θέσεις. Πείτε μου πώς γίνεται το ζευγάρι να έχει τις θέσεις ακριβώς απέναντι μου!! Πόσες συμπτώσεις να αντέξω ο άνθρωπος;

Θυμήθηκα αυτή την ιστορία όταν βρήκα κάτι φωτογραφίες και είπα να τη μοιραστώ. Από τα ταξίδια εμένα μου μένουν δύο πράγματα: οι εμπειρίες και οι άνθρωποι. Και αυτή η ιστορία συνδυάζει και τα δύο όμορφα! ❤️