Αμοργός: Βουτιά στο νησί χωρίς σύνορα…

Δεν είναι τυχαίο που η διάσημη γαλλική ταινία «Απέραντο γαλάζιο» πήρε το όνομα της από το νησί αφού σε όποια παραλία κι αν βρεθείς, αναπολείς αυτή τη φράση. Γκρεμώδεις βράχοι, γαλαζοπράσινα νερά και ένας ορίζοντας χαμένος στο βάθος σε κάνουν να απορείς πως θάλασσα και ουρανός συνωμοτούν τόσο αρμονικά. Η διασημότερη παραλία του νησιού δικαίως είναι η Αγία Άννα: η κοντινότερη στη χώρα με βραχώδεις πλάκες -σαν άναρχα τοποθετημένες -για ηλιοθεραπεία και χαλάρωση σε συνδυασμό με το ομώνυμο ξωκλήσι συνθέτουν σκηνικό ελαιογραφίας σε καμβά (tip: μην εμπιστευτείτε την καντίνα δίπλα στο πάρκινγκ- δεν πληρώνεις εύκολα με κάρτα και πολύ υψηλές τιμές για ό,τι προσφέρει). Σειρά έχει ο Μούρος - η προσωπική μου αγαπημένη- σε λίγο μεγαλύτερη απόσταση από τη χώρα και με λίγα παραπάνω σκαλιά για να φτάσεις και να πεις ότι τελικά άξιζε κάθε βήμα: λίγο πιο σκούρα μπλε νερά, βότσαλο και περισσότερος χώρος για να απολαύσεις τον ήλιο και τις βουτιές των παιδιών στην διπλανή σπηλιά. Προχωράμε στην Καλοταρίτισσα (για εδώ σίγουρα πρέπει να έχεις αμάξι γιατί είναι στην άκρη του νησιού), όπου μια γρήγορη βουτιά στα τιρκουάζ νερά παρέα με τα αραγμένα καΐκια σε προετοιμάζουν για το νησάκι της Γραμβούσας. Με 7 ευρώ μετ’ επιστροφής το καραβάκι σε αφήνει σε ένα νησί βγαλμένο από παραμύθι: νερά σαν ζωγραφισμένα, μερικές ξαπλώστρες σε λογικές τιμές για τους πιο οργανωμένους και τον χρόνο που θες να σταματήσει και να σε ξεχάσει εκεί. Ολοκληρώνοντας το ταξίδι και ειδικά αν μένεις εκεί ή παίρνεις πλοίο από Κατάπολα αξίζει με 6 ευρώ να πάρεις το καραβάκι για Μαλτέζι (πας και με πεζοπορία αλλά δεν έχω εμπειρία): από τις λίγες οργανωμένες παραλίες με χώρο και για ανοργάνωτους, διάφανα νερά και ιδανική για ρακέτες και παιδιά.

Το νησί παραμένοντας στο κλασικό κυκλαδίτικο στυλ προσφέρει ταβερνάκια χωμένα σε μικρά σοκάκια που ανακαλύπτοντάς τα - και κυρίως συγκρίνοντας τα οικονομικά με άλλα νησιά- νομίζεις πως βρήκες θησαυρό. Ξεκινώντας από τη χώρα το «Μπυρ…ζολάκι» όπως και το «Απόσπερο» ειναι δυο εξαιρετικές επιλογές: το πρώτο με ωραίους μεζέδες και τοπικές γεύσεις για ένα κρασί με την παρέα και το δεύτερο με λίγο πιο περιορισμένο κατάλογο αλλά πιο ιδιαίτερες γεύσεις με θέα τους γνωστούς ανεμόμυλους. Φυσικά για φρέσκα γλυκά το «Καλλιστώ» είναι εγγύηση, ενώ για πρωινό σαν στο μπαλκόνι της γιαγιάς σου το «Γιασεμί» είναι αυτό που ζητάς. Περνώντας στην άλλη πλευρά του νησιού, στην Αιγιάλη η «κυρα Κατινα» για μαγειρευτά και κακαβιά και το πλωτό σουβλατζίδικο «Bloom brothers» για ένα σουβλάκι μετά από πάρτυ στην Que είναι ό,τι πρέπει. Για φαγητό αξίζει να κάνεις μια παράκαμψη 10 λεπτών προς το χωριό Λαγκάδα και να απολαύσεις από τους νοστιμότερους μεζέδες με ένα κρασί στο «25ρακι», ενώ για πανσέτες και ιδιαίτερες γεύσεις παγωτό όπως λεβάντα (μην το φοβηθείς δεν είναι σαν απορρυπαντικό-υπόσχομαι!) πρεπει να πας στο «Λουκάκη ξανά». Τέλος, για να μην απογοητεύσουμε και τον Μπαλάφα ούτε τον κύριο Μανώλη που έχει τόσες ιστορίες να πει το καφενείο «Καλή καρδιά» στο χωριό Θολάρια είναι η ιδανική στάση πριν απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα στην άκρη του χωριού.

Η νυχτερινή ζωή του νησιού αν και όχι πολυτάραχη έχει να σου δώσει διάφορες επιλογές. Χαλαρό ποτό ή κοκτέιλ με ωραία θέα θα απολαύσεις στη Χώρα στο «Botilia» και στην Αιγιάλη στο «Maestro», ενώ αν προτιμάς τη φασέικη πλευρά του νησιού για ένα κρασί ή μια μπίρα το «Κατώφλι» και το «Καθ’οδόν» με συχνά live μουσική δίνουν στα σοκάκια τριγύρω έναν άλλο ρυθμό. Για τους πιο ορεξάτους το μοναδικό afterάδικο του νησιού το «Τζιτζίκι» στη Χώρα και η «Disco Que» στην παραλία της Αιγιάλης θα σε ξενυχτήσουν μέχρι την πρώτη πρωινή βουτιά.

Ταξίδι στην Αμοργό χωρίς βόλτα στα σοκάκια της χώρας, βουτιές ρακέτες και άραγμα στην Αιγιάλη, παγωτό και βόλτα στη Λαγκάδα και ανάβαση στη Χοζοβιώτισσα δεν γίνεται. Το τελευταίο συνδυάζεται τέλεια με βουτιά στην Αγία Άννα αφού είναι ακριβώς από κάτω και παρά την απότομη ανάβαση που ίσως χρειαστούν αθλητικά (no flex το έκανα με παντόφλα και τις 3 φορές άρα σίγουρα μπορείς και εσύ) τα λουκούμια με την ψημένη ρακί που σερβίρουν είναι η ιδανική συντροφιά για τη θέα που σε προκαλεί να μετρήσεις αποχρώσεις του μπλε.